In oktober 2013 vertrokken wij naar Frankrijk. Naar een gedroomd leven waarin alles wat we lief hebben samenkwam. Onze liefde voor Frankrijk, de natuur van de Allier (Auvergne) met zijn rust en ruimte, de dieren, de mensen, het simpele boerenleven met een stuk zelfvoorzienendheid én, niet in de laatste plaats, onze passie voor koken met goede, pure ingrediënten van het land. Domaine la Charvière, een prachtige Bourbonnaise boerderij uit 1800 met een ruime 5 hectare land met daarop een camping à la ferme, piscine, 2 gîtes, chambres d'hôte, 2 sauna's en natuurlijk onze table d'hôte. La vie en pleine campagne ofwel het verwennen van onze gasten met al het goede dat het Franse plattelandsleven te bieden heeft.
Onze boerderij middenin het prachtige groene landschap van de Bourbonnais zindert dan ook van het leven.
Bienvenue à la Charvière!

donderdag 14 december 2017

Ziekenboeg.....

geiten

Terwijl de rest van de geiten vrolijk door gaat met het dagelijkse gescharrel, zit Nanetje nog steeds in de ziekenboeg. Ze is zo slapjes dat ze gisteren een paar keer is omgevallen in het hooi en wij haar weer op haar pootjs moesten zetten. Gelukkig vind ze het mengseltje van ORS en antibiotica lekker en doet ze hard haar best dit binnen te krijgen. En ook het krachtvoer knabbelt ze matig enthousiast op, zij het met kleine beetjes. We hopen haar zo iets meer energie te geven totdat de medicijnen hun werk gaan doen. Maar veilig is ze nog niet......

www.lacharviere.nl

woensdag 13 december 2017

Zieke geit.....

zonsondergang

Een koude avond, maar geen vorst. De zon ging al glorieus ten onder terwijl we met de in allerijl opgeroepen veearts met zieke geit Nanette bezig waren. Het nare van geiten is dat je niet snel merkt dat er iets aan de hand is, maar dat ze dan ineens behoorlijk ziek zijn. Zo ook gisteren, toen Nanette ineens niet meer de stal uit kwam en een beetje bibberig stond te zijn. Ze ging er niet eens vandoor toen we de stal binnen kwamen. Dus vitamientjes, ontworming en antibiotica en Nanette mag rustig uitzieken in de warme hooischuur. Alleen, want als underdog van de groep kan ze wel wat rust gebruiken. Nu maar duimen dat ze snel opknapt. En zo was er alweer een dag voorbij. Zeg maar gerust omgevlogen! Je weet nooit hoe je dagen lopen met al die dieren......

www.lacharviere.nl

dinsdag 12 december 2017

Magische kippen.....

broedeieren Ayam Cemani

Ik weet het, we hebben al heel veel kippen, maar er was nog één ras dat ik op mijn lijstje had staan. De Ayam Cemani. Volgens dochter gothic kippen. Door hyperpigmentatie zijn ze helemaal zwart. Maar dan ook helemaal! Veren, snavel, lellen, kam, ogen, zelfs hun vlees is zwart. In Indonesie, waar hun oorsprong ligt, worden ze beschouwd als magische kippen. Hier zie je ze niet veel, en als ze al aangeboden worden zijn ze onbetaalbaar. Stiekem maakte mijn hart dus een sprongetje toen ik mijn handen kon leggen op 6 broedeieren van de Cemani. Voor 5 euro per stuk, dat dan wel weer. En het zijn er maar zes, helaas. Of het wat gaat worden? Geen idee. Ze schijnen lastig te kweken te zijn en ik ben niet stuk van de kwaliteit van de broedeieren. Maar het is weer een leuk experiment. Over 21 dagen gaan we zien of er magische Cemani's kunnen worden toegevoegd aan ons kippen-assortiment.....

www.lacharviere.nl

maandag 11 december 2017

Uitvliegen.....

pauw

Met de komst van de hoefsmid afgelopen zaterdag brak er ook een ander moment aan. De jonge mannetjespauw ging het nest verlaten. Mee met Marie Sarah zoals beloofd. Omdat het een haantje is kan hij helaas niet blijven. Het vangen, waar we erg tegen op zagen, ging eigenlijk verrassend makkelijk. We hebben hem met wat voer het kippenhok in gelokt en hebbes. Met een knoop in mijn buik heb ik mama pauw daarna tevergeefs horen roepen en zoeken. Zo sneu! Gelukkig gaf ze het redelijk snel op. Nu lopen ze weer samen, meneer en mevrouw Pauw. Het was een bijzondere ervaring, het hebben van pauwenkuikens. Misschien volgend jaar weer?

www.lacharviere.nl

zondag 10 december 2017

Voetjes......

Hoefsmid

Het was nog vroeg gisteren, toen hoefsmid Marie-Sarah ineens voor de deur stond. Op afspraak, maar bij gebrek aan agenda in de winter waren we het even vergeten. Dus gauw vanuit warme pyama in koude kleren gesprongen en naar buiten. Waar het ijzig koud was en licht sneeuwde. Instant wake-up call! En dan moeten er een hoop hoofden opgehalsterd worden. En een hoop hoeven gedaan. Vierentwintig, welgeteld. En niet allemaal zonder slag of stoot. Met name pony Eclair en ezeltje Pepper gooiden, letterlijk, hun kont tegen de krib. Een uur of twee verder konden we verkleumd weer naar binnen. Alle voetjes, behalve die van ons, zijn weer verzorgd tot 23 juni. Dat zijn we tegen die tijd natuurlijk al lang weer vergeten, maar Marie-Sarah gelukkig niet......

www.lacharviere.nl

zaterdag 9 december 2017

Loungen......

Lounge chair safaritent

Inmiddels zijn de eerste krukjes en nachtkastjes voor de nieuwe safaritenten klaar, en ook de eerste lounge chair is gemaakt. We hebben hem even binnen gezet om te kijken of alles klopt. Met een paar gezellige winterkussens is het eigenlijk een heel fijn plekje geworden. En dat hebben de poezen natuurlijk ook door. De stoel is in een paar dagen tijd verreweg de meest populaire hangplek in de woonkamer geworden. Dus als we er nu nog 14 bijmaken hebben wij tenminste de bank en onze wingchairs weer terug......

www.lacharviere.nl

vrijdag 8 december 2017

Jonge chickies.....

ganzen

Na de recente vossenaanval en het verlies van mevrouw gans, waren de twee achtergebleven mannen maar sneu. Het grootste gedeelte van de dag brachten ze door met hun snavel diep in hun veren gestopt. En zo luidruchtig als ze eerst waren zodra je je gezicht liet zien, zo stilletjes waren ze nu. Ze liepen er echt onthand en ontdaan bij. Tot op het punt dat ik het niet langer aan kon zien en op le Bon Coin ging zoeken naar een nieuwe vrouwtjesgans. Dit maal een kruising tussen een Toulouse gans en een boerderijgans. Het werden er twee. En we hebben ze er direct bij gezet. Ik weet niet wat ik verwachte, een sprongetje in de lucht, enthousiast gegak en een uitgebreide kennismaking, of een regelrechte rel compleet met rondvliegende veren, maar niets van dit alles gebeurde. De heren vertrokken geen spier toen de twee jonge chickies ineens in hun ren stonden. En gingen over tot de orde van de dag. De twee dames, onwennig rond kijkend, hebben eerst maar eens uitgebreid gebadderd en gepoetst in het vennetje. Want dat hadden ze op hun geboortegrond niet. Beduidend schoner hebben ze later de heren weer opgezocht. Die nog steeds deden of hun neus bloedde. Vandaag maar eens kijken of hun aankomst bij de heren al is ingedaald......

www.lacharviere.nl